Hi Friends,

Even as I launch this today ( my 80th Birthday ), I realize that there is yet so much to say and do.

There is just no time to look back, no time to wonder,"Will anyone read these pages?"

With regards,
Hemen Parekh
27 June 2013

Thursday, 30 December 1982

શિશિર માં વસંત ?

ફરી ફરી ઉઠે પ્રશ્ન ,
પ્રિયા ,
છે જે આરાધ્ય
શું નહિ બને કદી સાધ્ય  ?

પ્રતિમા જો પથ્થર ની હોય
તો
મારી કવિતા ના ફૂલ અડ્તાજ
પ્રાણ પાંગરે  ;

પણ જે જીવંત છે
તેને કેમ કરી બોલતી કરું ?

હવે ક્યાં સુધી
વાયદા ની વસમી યાદો લઇ ને ,
શિશિર માં વસંત ને
શોધતો ફરૂં  ?

જેવી તારી
તેવી મારી ,
કાળી ડીબાંગ રાત માં
રહી રહી ઉઠે છે
પ્રશ્ન 

Thursday, 23 December 1982

ક્યાં ક્યાં મને તું ગોતે !

મને કદીક તો
લાડ થી બોલાવ
બેજુબાં  !

ફાવે તે , ગમે તે , મને
કહે ,

     " બનફૂલ , બદમાશ , બદ્સૂરત  -
       કૈં પણ  "

મને ક્યારેક તો
લડકપન થી ખેલાવ
ખૂબસૂરત ,

" ઘર - ઘર " રમતાં
તું જો બને ઢીંગલી ,
તો
ઢીંગલો બનવા હું તૈયાર  :

રમવું જો તારે સંતાકૂકડી
બંધ કરી દે આંખલડી  ;

પછી કહું જયારે ,

      "  આવ ગોતવા "

મળે ના તારો મિતવા  !

ખૂણે ખાંચરે
કબાટ પછીતે
પલંગ નીચે ,
ક્યાં ક્યાં મને તું ગોતે !

પણ તારા ઉરના
પાલવ પાછળ
હું છૂપાયો  !

Saturday, 11 December 1982

મળ્યો જયારે તને

આ તમન્નાઓને
ક્યાં સુધી સાચવું
પ્રિયા  ?

જો તને શરમ નો ભાર
તો મને પણ
ઊર્મિઓની આ ગઠરિયા
હવે સહી નથી જાતી  ;

મૌન ને પણ ક્યારેક
વિસામો જોશે ને  ?

પ્રથમ પહેલાં
તારી આંખ માં
પ્રેમ ના શબદ વાંચ્યા
ત્યારે શું ખબર ,
તું છો
ભાવિ ની નદી નો
સામો કિનારો  !

તને યાદ છે  ?

ગરુડ ની પાંખ થી
ઉતરી ,
હું મળ્યો જયારે
તને સૌ પ્રથમ ,
ત્યારે
એ મિલન માણવા
દુનિયા એ કર્યું હતું કામ બંધ  !

તેં તો સૌ અફસોસ ને
હૃદય ના ક્યાં ખૂણે
ધરબી દીધાં છે  !

મારા અફસોસ નો અનલ
મને
ધીમે ધીમે ભરખી રહ્યો છે  ;

હવે ક્યાં સુધી
પ્રિયા ,
વિરહ ની વસમી જૂદાઇ  ?

ઘડી બેઘડી માં
મારે તો હવે
પકડવી રહી
વાટ " વન " ની